با این "لانگشات"ی که تو بسته ای
چه قدرها که در کادر نیستند
بگذار کادر را "مدیوم شات" ببندیم
من باشم و تو باشی و آن بید مجنون
ولی اینطور هم
نمی توانم طرز نگاهت را لمس کنم
اجازه بده "کلوزآپ"ش کنیم
اینطوری صمیمی تر است
اما نه
شاید به تیغ ممیزی گرفتار شود
رهایش کن
حوصله جراحی را ندارم
میدانی اصلا "کلوزآپ"
حس غریبی دارد
بوی جدایی می دهد
بیا کادرمان را "توشات" ببندیم
من باشم و تو
حالا دیگر این یک کادر، عاشقانه است
مجوز هم ندادند
خیالی نیست
هر روز برای خودمان اکرانش می کنیم
تکرار مد شده است این روزها

وقتی
تو
به لبخندها اعتبار می بخشی
چه غم
اگر
لبخندها بی اعتبار باشند

چه ساده

عاشق تو شده بودم
بی آن که
فکر کنم
پشت آن لبخند نازنین
هزار عاشق خونریز
در انتظار نشسته اند

کفشهایم را واکس می زنم
موهایم را مرتب شانه میکنم
مواظبم پیراهنم اتو باشد
                             و تمیز
سال هاست
از این قاب عکس
به من لبخند می زنی
و من هنوز
با رایحه ای که تو دوست داشتی
قدم به کوچه های بی تو می گذارم.

چقدر بمانم

پشت این چراغ قرمز

خورشید داغ

کفشهای تنگ

پاهای پینه بسته

تا شاید

بهاری بیاید

و نسیمی

عطر غنچه لبهایت را 

بیاورد